Kende de eerste PWC in augustus al een succesvol verloop, de Ethiopische variant die op 26 oktober in Mekele, regio Tigray verreden werd kan zonder meer een eclatant spektakel worden genoemd. Het is een volksfestijn geworden waarbij iedereen aan zijn trekken kwam. Dat geldt niet alleen voor de deelnemers en het massaal toegestroomde publiek, maar ook voor onze studenten van de hogescholen Arnhem/Nijmegen, en Amsterdam die namens Bike 4 All in Ethiopië hun afstudeerprojecten vorm geven.
Een groot compliment is vooral op zijn plaats voor de projectgroep PWC Mekele, bestaande uit Menno van Bohemen, Teun Kuster, Kay du Prie en Johan Procee. Met hun organisatietalent wisten ze grip te krijgen op de locale gebruiken, met een vlekkeloze afwikkeling van de dag als gevolg. Hulde.
De dag begon om acht uur ’s ochtends met het ophangen van het spandoek, door Menno ontworpen en door zijn inspanningen lokaal gedrukt, bij de start/finish locatie.
 De bevolking van Mekele begon toe te stromen. Ook de supporters van de wielerclubs meldden zich luidruchtig met hun spandoeken en strijdkreten. De fietsbeleving in Afrika is bijzonder uitbundig te noemen. Er heerste meteen een aanstekelijke sfeer. Voeg hierbij dat net na het natte seizoen een lente-achtige prilheid in de lucht hing, en het beeld van belofte is compleet.
De Classic in Mekele zat iets anders in elkaar dan die in Nederland. Omdat het aantal aanwezige fietsen veel beperkter is had de projectgroep besloten dat de tocht van 130 kilometer door de wielerrenners van de clubs uit de regio gereden zou worden. Na het keerpunt zou de vlag vallen waarna op de terugweg een echte wedstrijd zou kunnen losbranden. In de stad werden in de tussentijd afwachtingwedstrijden verreden voor meisjes en voor de lokaal zogenoemde 2e divisie-coureurs, die doorgaans op geprepareerde mountainbikes koersen. Kortom een gevarieerd en gevuld programma voor de sportliefhebbers van Mekele.
Steller dezes nam deel aan de “grote” tocht, met dien verstande dat er maar een halve tocht van gemaakt werd. Op een leeftijd van vijftig ga je de strijd niet meer aan met de prachtige, talentvolle en goed getrainde atleten van Mekele en omstreken die wel volledig aan de plaatselijke hoogte van 2000 meter zijn aangepast. En wie op tijd terug moet zijn om de huldigingceremonie te verrichten stapt beter op het keerpunt in een auto. In een volgauto heb ik vanaf de eerste rang de hevige strijd op de voet kunnen volgen. Het waren vooral de renners gesponsord door Trans Ethiopia, een nationaal transportbedrijf, die de koers hard maakten. Door de sterke zijwind viel het peloton snel in waaiers uiteen. Helaas konden onze coureurs Kay en Johan, niet perfect in vorm natuurlijk door het drukke bestaan rondom hun projecten, zich niet in de voorste linies handhaven. Op de pittige beklimming beukten de jongens van “Trans” de koers definitief in de plooi.
Een kleine kopgroep kwam voorop gevolgd door hun ploegleiderauto’s. De achterbakken van de pick-ups waren zwaar beladen met reservemateriaal, maar vooral met supporters waartussen de mecanicien zich moest zien te redden. Alweer: een on-Europese maar zeer aantrekkelijke sportbeleving. De winnaar van de koers werd naar goed gebruik letterlijk opgevangen en naar het huldigingpodium gedragen op een bewegende golf van mensen.
De PWC was voor onze studenten het sluitstuk van hun verblijf in Mekele. Ze hebben een uistekende indruk achtergelaten bij de coaches, renners, en niet te vergeten bij de heer Heshe Lemma, het hoofd van het bureau Youth and Sports, waarmee ze nauw samenwerkten. De kwaliteit en de inzet overtroffen naar eigen zeggen Lemma’s stoutste dromen. Met Sanne Nagelhout van onze partner Stichting DIR hield ik een evaluatieronde met onze studenten. Ter sprake kwamen de projecten van Addis Abeba, Awassa, Nazareth en Mekele. Naar bleek is er al veel werk verzet; de studenten vormen een verantwoordelijke, kundige, breed inzetbare en hechte groep, uitstekend gecoördineerd door Noud van der Velden. De groep is intussen op weg gegaan naar de steden Bahir Dar, respectievelijk Dire Dawa om hun analyses, projecten en trainingen af te ronden. Op 30 november komen ze terug naar Nederland. Noud reist na kerstmis weer naar Ethiopië. Als coördinator van het totale project, zijn afstudeeropdracht, zal hij de volgende groep student opvangen en op het ingeslagen spoor zetten. Continuïteit en effectiviteit is dus verzekerd. Bike 4 All is trots op onze studenten.
Peter Winnen.
|
|
|
